۰۲۱-۸۸۱۷۲۹۳۰ info@hermestourist.com

راهنمای سفر

  • اتریش
  • وين
  • 414.65 کیلومتر مربع
  • یورو
  • آلمانی
  • 1,773,000

 

ویَن (به آلمانی: Wien) پایتخت کشور اتریش و یکی از استان‌های نه‌گانه کشور اتریش محسوب می‌شود. این شهر بزرگترین شهر اتریش و نهمین شهر بزرگ در اتحادیه اروپا است. تا قبل از شروع قرن بیستم میلادی، وین بزرگترین شهر آلمانی زبان اروپا بود. 
كشور اتريش  بویژه شهر وین ( پایتخت) به عنوان یکی از مراکز تمدن ساز و فرهنگی قاره سبز، نقشی پیشرو در بسط و نمو  فرهنگ اروپايي  ایفا کرده است. درسده هاي هجده و نوزدهم ميلادي،  این کشور مركز هنر و  موسيقي اروپا بود. تعداد زیاد اپراها، تئاترها، اركسترها و نيز  فستیوال موزيكال گوناگون همچون برگزاری كنسرت سال نو از سوی نوزاندگان و گروه های حرفه ای موسیقی، همه و همه نشانه عمق وجودی هنر و ادبیات در این شهر اروپایی است.

 

 

تاربخ با شکوه وین از قرن ها قبل با فرهنگ، هنر و ادبیات قاره اروپا پیوستگی دائمی داشته است و این مهم در تاثیرات این شهر بر شاخه های متعدد هنر و ادبیات و همچنین ظهور و تربیت موسیقیدان ها و نویسندگان بزرگ که هر یک سرآمد دوران خود بودند، ظهور و نمود چشمگیری داشته است و گزافه نیست اگر وین را جزء شهرهای شاخص اروپا از نظر فرهنگ،  هنر، معماری و کیفیت زندگی بدانیم.

 

 

 

 

 

فرهنگ اتریشی:

فرهنگ اتریشی (به آلمانی: Österreichische Kultur)، در گذشته و حال، تا حد زیادی از سوی همسایگان پیشین و کنونی‌اش: ایتالیا، لهستان، آلمان، مجارستان، و بوهم ( سرزمینی تاریخی در اروپای مرکزی)   تحت تأثیر قرار گرفته‌است.
 قرن‌ها است که فرهنگ اتریشی به فرهنگ اروپایی باهم درآمیخته و دستاوردهای بین‌المللی شناخته‌شده‌ای همچون بناهای مهمی از همهٔ دوران‌ها، که بسیاری از آنها به عنوان میراث جهانی یونسکو نگهداری می‌شوند بوجود آورده ‌است.

 
 
در سده‌های ۱۸ و ۱۹ اتریش با کلاسیک وینی‌اش یکی از مراکز موسیقی زندهٔ اروپا بوده، که نه تنها در ارائهٔ انواع نوازندگان و آهنگسازان نام‌دار مربوط به سرزمین خود درخشیده، بلکه در داشتن تعداد زیادی از خانه‌های اپرا، تئاتر و ارکستر و همچنین در ارائهٔ موسیقی سنتی متنوع مانند کنسرت سال نو، جشنواره‌های متعدد و کاباره‌های پر جنب و جوش، که هنوز هم موجودند شناخته بوده‌است. حتی در بخش آشپزی نیز، اتریش سنتی گسترده دارد، که به صورت و روشِ سنتیِ کافهٔ وینی، کشت انگور در اتریش و میخانه‌ها شراب و غذاهای متعدد سنتی غذاهای اتریشی ابراز شده‌است.
 
 
 

 

فرهنگ کافه‌نشینی:

در وین فرهنگ کافه‌نشینی اهمیت بسیاری داشت و هنوز هم ادامه دارد. یکی از دلایل اهمیت زیاد کافه‌ها این بود که همه‌جور آدمی به آنها می‌رفت، و در نتیجه حوزه‌ها و علایق مختلف به رشد یکدیگر کمک می‌کردند. در واقع، مرزهای نظری که بعدها در تفکر غربی خیلی پررنگ و برجسته شدند، در آن زمان کاملاً انعطاف‌پذیر بودند.
 
قصه‌ای وجود دارد که می‌گوید وقتی ترکان عثمانی در سال ۱۶۸۳ از ادامه محاصره وین منصرف شدند و عقب‌نشینی کردند، گونی‌های قهوه زیادی را در اطراف شهر به جای گذاشتند، و اولین کافه‌های وین با استفاده از این گونی‌های قهوه به‌راه افتاد.

 
چارلز امرسون، نویسنده کتاب «۱۹۱۳: جهان پیش از جنگ بزرگ» می‌گوید: «فرهنگ کافه نشینی، و بحث و گفتگو در کافه‌ها هنوز هم بخش مهمی از زندگی وینی است. حلقه روشنفکران وینی نسبتاً کوچک بود و همه یکدیگر را می‌شناختند و این باعث می‌شد که تبادل ایده‌ها از حوزه‌های فرهنگی مختلف به‌راحتی انجام شود.»
 
او اضافه می‌کند که چنین وضعیتی برای دگراندیشان سیاسی و کسانی که از کشورشان فرار کرده بودند، مطلوب بود: «حکومت مرکزی قدرت فوق‌العاده زیادی نداشت و تا حدی سهل‌انگار بود. اگر در اروپا به‌دنبال جایی برای پنهان شدن بودید که بتوانید در آن با افراد جالب زیادی آشنا شوید، وین انتخاب مناسبی بود.»

 
کافه لانتمان (Café Landtmann)، پاتوق فروید، هنوز در بلوار معروف رینگ است. این بلوار به دور منطقه تاریخی مرکزی شهر، موسوم به اینر اشتات (Innere Stadt)، کشیده شده است.تروتسکی و هیتلر مشتری کافه سنترال (Café Central) بودند که با کافه لانتمان فقط چند دقیقه پیاده فاصله داشت.

 

  

هنر:
وین، پایتخت اتریش برای مدتی طولانی مرکزی مهم از نوآوری‌های موسیقی بوده‌است. آهنگسازان قرن ۱۸ و ۱۹ با توجه و حمایت دودمان هابسبورگ به این شهر کشیده شده بودند، و وین را به صورت پایتخت اروپا از نظر موسیقی کلاسیک درآوردند. ولفگانگ آمادئوس موتسارت، بتهوون، و یوهان اشتراس جونیور، در میان دیگران، نامشان با این شهر همراه بوده‌است. در طول دورهٔ باروک، اسلاوی و فرم‌های قومی مجارستان موسیقی اتریش را تحت تأثیر قرار داده‌اند. موقعیت وین به عنوان یک مرکز فرهنگی اوایل قرن ۱۶ افزایش یافت، و در اطراف ابزار و ادوات موسیقی از جمله عود متمرکز بود.

 

 

 
 
موسیقی کلاسیک:
در طول قرن ۱۸، عصر هنر کلاسیک، موسیقی اروپایی را تحت‌الشعاع قرار داده بود، و در این میان، شهر وین جایگاهی ویژه و مهم در شکل گیری نوین این هنر اروپایی و نوآوری در موسیقی بود.  بتهوون آلمانی و ارکستر فیلارمونیک وین در همین بستر تاریخی – هنری ظهور و نمو یافتند.

 
وین پایتخت و بزرگترین شهر اتریش است. بافت مرکزی شهر وین بنا به درخواست دولت این کشور در سال 2001 میلادی از سوی سازمان یونسکو به عنوان میراث فرهنگ جهانی به ثبت رسیده است. وین در شمال شرقی  اتریش قرار دارد.

 

 

کاخ شون برون (Schonbrunn): یکی از اقامتگاه های تابستانی پادشاهان اتریش در وین است. این کاخ در حال حاضر یکی از آثار مهم فرهنگی کشور است. کاخ شون برون در سال 1960 میلادی بنا شده است. این قصر به درخواست امپراتور لئوپلد یکم ساخته شدو توسط ماریا ترزا تبدیل به یک قصر ییلاقی شد.

 

 

این کاخ بیش از 1400 اتاق دارد و یکی از جاذبه های مهم توریستی در وین به شمار می آید. در این کاخ باغ های بسیاری وجود دارد که سبک های مختلف طراحی و آرایش داده اند. 

قصر شون برون در دوره پاروک و حدود سال 1700 میلادی بنا شده است و آن در سالنی قرار دارد که به سالن ایرانی مشهور بوده و معماری آن نیز به سبک معماری ایرانی است. در زبان آلمانی شون به معنی زیبا و برون به معنی چشمه است.

 

 

همچنین شون برون دارای یک گلخانه بسیار بزرگ و مجهز بوده که در نوع خود بی نظیر است و تنوع گیاهی که در آن کاشته اند تا آنجاست که صد سال پیش در آن درخت انار می کاشتند. صدها گونه رز در فضای باز این قصر کاشته شده که به صورت فصلی دوباره کاشته میشوند.  قدیمی ترین باغ وحش دنیا هم در این باغ قرار دارد و در سال 1752 تأسیس شده است.

 

 

کلیسای بزرگ سنت استفان (St Stephan): این کلیسا که به استفانسدوم هم معروف است، در ابتدا یک کلیسای کوچک قرن دوازدهمی بود. اما امروزه این کلیسا، مرکز کاتولیک در وین محسوب میشود. در این کلیسا در طی جنگ جهانی دوم ویران شد ولی در عوض 7 سال بازسازی شد و همه روزه برای عبادت باز است.

 

 

این پرستشگاه  با قدمتی 900 ساله از برزگترین کلیساهای شهر به شمار می رود و در مرکز شهر قرار دارد. سقف آن دارای 330 هزار کاشی رنگارنگ است. این کلیسا دارای بیش از 18 قربانگاه است که هر یک در زمان های مختلفی ساخته شده و دارای آثار ارزشمند هنری نیز میباشند. یکی از جالب ترین قسمت های این کلیسا سردابه آن است که بقایای اسکلت قربانیان طاعون در قبرهای دست جمعی آنجا نگه داری میشود.

 

 

تمام نمای ساختمان سفید است که امروزه به علت آلودگی هوا بسیاری از قسمت های آن سیاه شده است. این کلیسا با توجه به قدمت و پشت سرگذاشتن جنگ های بسیار، به نوعی نماد آزادی در وین هم شناخته شده است.

 

 

مجتمع بلودر (Belvedere): این مجتمع بخشی از صحنه تاریخی وین محسوب میشود و شامل چندین قصر و یک فضای سرپوشیده برای پروش درخت نارنج است که به قرن هفدهم میلادی برمیگردد. این مجتمع شامل قصرهای باروک، به بخش های بلودر بالایی و پایینی تقسیم میشودو چندین اصطبل و فضای پرورش درخت نارنج دارد که همگی در یک پارک با حال و هوای باروک قرار دارد. این مجتمع به دستور پرنس یوگین و به عنوان خانه ییلاقی ساخته شد. در طی انقلاب فرانسه این قصرها پناهگاه کسانی بودند که از کشور فرار میکردند.این کاخ نه تنها به عنوان یکی از شاهکارهای معماری جهان بلکه به عنوان یکی از موزه های معروف در جهان شناخته شده است. بلودر در شب که تمام چراغ های آن روشن هستند، زیبایی خیره کننده ای دارد.

 

 

 

قصر سلطنتی هافبورگ (Hafburg): هافبورگ یک قصر سلطنتی است که از زمان ساخت آن در قرن سیزدهم میلادی، نقش مهمی در صحنه دولت اتریش بازی کرده است. این قصر در طی قرن ها مرکز تجمع برخی افراد سیاسی پرنفوذ اروپا بود ه است؛ از جمله حکمرانان هاپسبورگ؛ حکمرانان روم و امپراتوری های اتریشی-مجاری.

 

 

اما این قصر امروزه موزه و خانه رئیس جمهور اتریش است و دارای بخش ها و تالارهای متعددی است که در طی قرن ها ساخته شده اند. البته بازدیدکنندگان تنها از سه بخش آن میتوانند دیدن کنند، آپارتمان های سلطنتی، موزه سیسی (Sisi) که به الیزابت، همسر امپراتوری فرانتس ژوزف اختصاص داشت، و کلکسیون نقره ای که مجموعه ای از اشیای خانواده سلطنتی است.

 

 

بورگارتن (Burggarten): بورگارتن، باغی به سبک انگلیسی و اشرافی است. این باغ در واقع دادگاه حکمرانان هاپسبورگ بود. یک حکمران اتریشی با نام قیصر فرانتس دوم معمولاً در این باغ کار میکرد که اکنون محلی است که مردم در آن از غذا خوردن لذت می برند.

 

 

یادواره ای از نابغه موسیقی اتریش، موتزارت، نیز در گوشه ای از این باغ دیده میشود. پالمنهائوس که یک گلخانه شیشه ای بسیار جالب است نیز در بخش شمالی این باغ قرار دارد. بخش سمت چپ پالمنهائوس، میزبان شمتلرینگهائوس است که در آن گردشگران میتوانند پروانه های استوایی و حتی خفاش ببینند.

 

 

هوندرت واسرهاوس (Hundertwasserhaus): یک مجتمع آپارتمانی رنگارنگ در نزدیکی مرکز وین و در ناحیه لاندزتراس است. نام این ساختمان از هنرمند اتریشی فریدنزرایش هوندرتواسر گرفته شده که به همراه معمار کراوینا و همزمان با طراحی این ساختمان، این مفهوم را در قرن بیستم توسعه داد. هر یک از 52 آپارتمان موجود در این مجتمع رنگ خاص خودش را دارد و در برخی از آنها درختانی روییده اند و شاخه های آنها از پنجره ها بیرون زده اند. ساخت این آپارتمان مبتکرانه در سال 1985 تمام شد و اکنون به عنوان یکی از بخش های اصلی در میراث فرهنگی وین به شمار می رود.

 

 

 

رینگزتراس (Ringstrasse): رینگزتراس یک جاده است که کمی بیش از 5 کیلومتر طول دارد و قسمت داخلی شهر وین را در برمیگیرد. این جاده در اواسط قرن نوزدهم و به دستور فرانتس ژوزف ساخته شد و بسیاری از ساختمان های مهم وین در دو سوی این خیابان بلند قرار گرفته اند؛ از جمله قصرها، موزه ها و خانه های مجلل.

 

 

ساختمان هایی که در امتداد این جاده قرار گرفته اند شامل ساختمان State Opera، موزه تاریخ طبیعی، تالار شهرو تالار بورس اوراق بهاداروین هستند. این ساختمان ها نماینده سبک های مختلف معماری می باشند و همگی شاهکارهای معماری به شمار می روند. کار ساخت رینگزتراس در سال 1857 آغاز شد.

 

 

واینر راتائوس (Wiener Rathaus): این مکان به عنوان تالار شهری وین، و همچنین مقر دولت این کشور شناخته میشود. این ساختمان سبک گوتیک که در سال های 1880 میلادی ساخته شده، راتائوسمان را در خود دارد که در قسمت بالای برج نشسته و سمبل وین است.

 

 

  

 

گرابن (Graben): یکی از معروفترین خیابان ها در بخش مرکزی وین است. واژه گرابن در زبان آلمانی به معنای خندق است وبه استقرار رومی ها در پایتخت اتریش مربوط می شود. در آن زمان وین توسط دیوارهای شهر محاصره شده بود و در امتداد آنها یک خندق قرار داشت. این خندق ها بعد ها پر شد و تبدیل به یکی از نخستین خیابان های مسکونی در وین گشت. در ابتدا این بخش از شهر، محل زندگی استادکاران در خانه های چوبی بود، اما به تدریج متحول شد. امروزه این بخش از وین تبدیل به یک مرکز خرید شده و مارک های معروفی همچون Wien Porzellan در آن شعبه دارند.

 

  

 

آلبرتینا (Albertina): اینجا زمانی اقامتگاه میهمانان خاندان هابسبورگ بوده است و امروز به محلی برای نمایش بزرگترین مجموعه آثار گرافیکی در دنیا تبدیل شده است. آلبرتا را در سال 1768 داماد «ماریا ترزا» ساخت و حالا مجموعه ای حیرت انگیز از یک و نیم میلیون اثر هنری چاپی و پنجاه هزار نقاشی، از جمله 145 اثر«دورر»، 43 اثر «رافائل» و 70 اثر «رامبراند» را در خود جای داده است.


 

آثاری از «لئوناردو داوینچی» و «پابلو پیکاسو» و دیگر هنرمندان مشهور را هم در این جا میبینید. به علت تعداد زیاد اقلام این کلکسیون هربار فقط بخش کوچکی از آن ها را نمایش می دهند. در واقع هر دوره سه ماهه در این موزه به یک موضوع یا هنرمند اختصاص دارد.

 


 


  

پراتر پارک (Prater Park): پارک پراتر که در مرکز شهر واقع شده است محبوب ترین پارک وین است. این پارک دارای استادیوم ورزش و استخر شنا و عمارت فرهنگی برای استراحت می باشد. همچنین دارای منطقه ایده آل برای پیاده روی، دوچرخه سواری یا آهسته دویدن است. دو جاذبه دیگر این پارک، چرخ و فلک غول پیکر و لوکوموتیو بخاری قدیمی است که حمل و نقل گردشگران را به نمایشگاه پارک و استادیوم فراهم می کند.

 

 

استات پارک (Stadtpark): استات پارک یا پارک شهر، اولین پارک عمومی وین به شمار می رود. این پارک با حدود 30 هکتار مساحت بین منطقه یک و سه وین قرار دارد. پارک شهر شامل مناظر گوناگونی ازجمله حوضچه ها، باغچه های گل، فواره ها و مرغزار ها میشود. این پارک همچنین چندین بنای یادبود جالب را درخود جای داده است.

 

 

 

 

باغ وحش آبی Haus des Meeres: این باغ وحش مکانی عالی و جذاب برای گردشگران برای تماشای کوسه ها و موجودات دریایی فراهم کرده است. خود بنای باغ وحش دارای طراحی تاریخی غیرمعمولی است. در واقع یکی از 6 بازمانده برج های دفاعی جنگ جهانی دوم به شمار میرود. همچنین در سقف این بنا یک کافه وجود دارد که یکی از بهترین مناظر روبه شهر را در اختیارتان خواهد گذاشت.

 

 

 

بازار ارزان فروشی Naschmarkt: قدمت این بازار به قرن شانزدهم برمیگردد. اما غرفه های آهنی سبزرنگ این بازار حدود 100 سال قدمت دارد. امروزه Naschmarkt محبوب ترین بازار وین به شمار می رود که تعداد زیادی فروشگاه و رستوران را در خود جای داده است. اگر دوست داریدخودتان آشپزی کنید میتوانید تمام مایحتاج مورد نیازتان را از اینجا تهیه کنید.

 



 

خانه اپرای ایالتی : این خانه به طور منظم میزبان اوپرای مخصوص کودکان در یک چادر بسیار دیدنی بر روی سقفش است. اجراهای این سالن شامل اپراهای کلاسیک اقتباسی برای کودکان و هم اپراهای قراردادی کودکان میشود.

 

 


 

پارک مردمی (Volksgarten): پارک مردمی در قلب شهر وین قرار دارد و با وجود مسیرهای پیاده روی به همراه گل های رز که همه آنها با مناظر تاریخی وین ترکیب شده اند، مکانی عالی برای گشت و گذار به شمار میرود.

 

 

 
ساختمان پارلمان اتریش (Austrian Parliament Building) در وین: جلسات پارلمانی اتریش، در ساختمان پارلمان وین در منطقه ۱ تشکیل می‌شوند. این بنا که عامدانه به سبک یونانی ساخته شده است؛ در عین شکوه، حسی از قانون، آزادی و دموکراسی را به بیننده القا می‌کند.
 
ساختمان پارلمان وین، مانند بسیاری از مناظر خیابان «رینگ» (Ring) در نیمه دوم قرن نوزدهم، طی نوسازی شهری و پروژه توسعه‌ بعد از تخریب دیوار سابق شهر در اینجا ساخته شد. معمار این بنای دولتی، فردی به نام «تئوفیل فون هانزن» (Theophil von Hansen) از دانمارک بود. حکومت اتریش که در این زمان هنوز هم پادشاهی بود، به اندازه‌ای که امروز شاهد آن هستیم برای نمایندگان مردم چنان ارزشی قائل نبود. ساخت بنای پارلمان که در سال ۱۸۷۴ شروع شد، در سال ۱۸۸۴ کاملاً تکمیل شده بود. هانزن با زیرکی، سبک معماری یونانی را برای ساختمان انتخاب کرد که ایده‌ای از قانون، آزادی و سایر مفاهیم محبوب مردمی پرورش یافته در عصر هلنی را به خوبی منعکس می کرد.

 

 
 
جنگ جهانی دوم بر روی این ساختمان هم مانند باقی مناظر تاریخی اثری ناخوشایند بر جای گذاشت. نیمی از پارلمان وین طی بمباران هوایی ویران گردید؛ اما این خسارت باعث شد تا دولت این موقعیت را داشته باشد که داخل ساختمان را نیز مدرنیزه کند.
 
الگوهای تزئینی کلاسیک در سرتاسر بنا به چشم می‌خورند. برای مثال دو سکوی شیب دار بزرگی که در جلوی ساختمان وجود دارند، با تندیس اساطیر یونانی و رومی تزئین شده‌اند. آب‌نمای بزرگی که در بین این سکوها قرار دارد، با تندیسی از آتنا، الهه خرد، جنگ و صلح یونان در بالایش طراحی شده است. در دست راست او «نایکی» الهه پیروزی یونان را می‌بینید. نایکی در بسیاری قسمت‌های دیگر بنا نیز به چشم می‌خورد. تصویر ارابه‌ او که توسط اسب‌ها کشیده می‌شود، به عنوان نمادی از پیروزی بر روی سقف نقش بسته است.
مجسمه امپراتور «فرانتس یوزف» (Franz Joseph) که این ساختمان در زمان حکومت او ساخته شد در بالاترین نقطه بنا قرار داشته و دورش را انسان‌هایی فراگرفته‌اند که نمادی از کشورهای تحت حکومت او هستند. سایر تندیس‌ها و نقش برجسته‌هایی که در بخش‌های مختلف بنا وجود دارند، تلفیقی از چهره‌های روم و یونان باستان و نمادی از کشور‌ها و مناطق تحت حکومت امپراتوری هستند. این بنا با بیش از ۱۳۵۰۰ متر مربع مساحت، یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های خیابان رینگ به شمار می‌رود و بالغ بر ۱۰۰ اتاق دارد. بسیاری از مراسم‌های مهم دولت مانند مراسم ادای سوگند رئیس جمهور و سخنرانی دولت در روز ملی ۲۶ اکتبر در ساختمان پارلمان برگزار می‌شوند.
 
 

 

 

موزه ملکه سی سی (Sisi Museum): یکی از موزه‌های معروف وین است. موزه سی سی در آپارتمان خصوصی سابق خانواده سلطنتی از کاخ سلطنتی که متعلق به ملکه الیزابت زیبا و مشهور می باشد واقع شده است. از جمله نکات برجسته در مورد این موزه تعداد زیادی اشیا و وسایل شخصی که متعلق به ملکه الیزابت  است مانند لباس تابستانی باقیمانده از وی، لباس عروس بازسازی شده و … و همچنین پرتره زیبایی از این ملکه زیبا می باشد و همچنین زندگی بی قرار ملکه افسانه ای را نشان می دهد.

 

 



موزه تاریخ طبیعی (Naturhistorisches Museum): با مساحت 8.700 متر مربع بزگترین موزه در شهر وین می باشد. این موزه دارای یکی از قدیمی ترین کلکسیون ساختگی تاریخ طبیعی می باشد که یکی از موزه های مهم در جهان شناخته می شود. ساختمان این موزه که از لحاظ ساختاری همانند موزه هنرهای زیبا ( Kunsthistorisches) در وین می باشد به شیوه ای استادانه طراحی شده است که همچنین برای سازگاریش با محیط دائما در حال تغییر می باشد.



در موزه تاریخ طبیعی وین اشیائی با قدمت 250000 ساله همچون اسکلت دانیاسور Diplodocu ، و Venus of Willendorf  بعلاوه گونه های گیاهی و حیوانی منقرض شده بسیاری در 39 سالن به نمایش عموم گذاشته شده است. همچنین در این موزه علاوه بر استفاده از وسایل مدرن سعی شده تا در ساختار تاریخی ساختمان آسیبی ایجاد نشود و ساختمان حالت تاریخی خود را حفظ کند. در طبقه فوقانی این موزه سنگ های قیمتی و مواد معدنی همراه با اسکلت دانیاسور های نادر و همچنین در طبقه پایین گونه های گیاهی و حیوانی از جمله انگل ها و حشرات به نمایش گذاشته شده است.

  

 

بنای یادبود موزارت: موزارت آهنگساز اتریشی، نابغه موسیقی و از بزرگ‌ترین آهنگسازان موسیقی کلاسیک شناخته شده است. او در دوران زندگی خود بیش از ششصد قطعه موسیقی برای اپرا، سمفونی،کنسرتو، مجلسی، سونات، سرناد، و گروه کُرنوشته است. او در سه سالگی شروع به آهنگسازی کرد و در پنج سالگی لقب کودک نابغه را به او دادند. در هفت سالگی اولین سمفونی، و در دوازده سالگی اولین اپرای کامل خود را نوشت. بر خلاف هر آهنگساز دیگری، او در تمام ژانرهای مرسوم در دوران زندگیش، موسیقی تصنیف نمود و در این زمینه از همه برتر بود. موزارت در طول عمرش با مشکلات مادی بسیاری دست به گریبان بود.در سال ۱۷۸۱ وی به همراه کارفرمایش اسقف به وین رفت واما به دلیل محدودیتهایی که اسقف در روش موسیقی موتسارت ایجاد می‌کرد از شغلش استعفا داد. پس از آن به وین، شهر موسیقیدانان، رفت و در آنجا مشغول به کار آزاد شد. او امیدوار بود که در حین انجام کار آزاد موفق به پیداکردن شغلی دائمی‌شود که این آرزو در طول عمرش، هیچ گاه برآورده نشد. او از سال ۱۷۸۴ تا سال ۱۷۸۷ زندگی بسیار مرفهی داشت، و محل زندگی‌اش یک عمارت هفت اتاق خوابهُ بزرگ بود که امروز به موزه‌ای برای بازدید عموم در وین تبدیل شده‌است.

 

 

كتابخانه ملی اتريش: این کتابخانه جانشين قانونی كتابخانه دربار سلطنتی امپراتوری اتريش است.ساختمان كتابخانه در سال ۱۷۲۳ در دربار وين بر پا شد و از آن تاريخ تاكنون گسترش يافته است. آخرين گسترش، چهار طبقه زير زمين است كه گنجايش ۴ ميليون كتاب را دارد. در سال ۱۹۹۲ نيز فضای زيرزمينی و سالن‌های مطالعه اضافی گشايش يافت. نکته ای قابل توجه اینجا است که قدیمی‌ترین و کهن‌ترین نسخه خطی فارسی متلعق به سال 447 هجری قمری در این کتابخانه نگهداری می شود.

 
آغاز كار كتابخانه سابق دربار به نيمه دوم قرن ۱۴ باز می گردد كه هابسبورگی ها شروع به جمع‌آوری نسخه‌های خطی يا سفارش‌دادن آن‌ها نمودند. در سال ۱۵۷۵ «هوگو بلوتيوس» به‌ عنوان اولين كتابدار تمام‌ وقت آن تعيين گرديد. در ۱۵۹۰ اين كتابخانه دارای ۹۰۰۰ جلد كتاب بود و بتدريج به‌ منزله بزرگترين كتابخانه اروپا ، به مجموعه آن افزوده شد و اين وضع تا قرن نوزدهم ادامه داشت. بعد از انقراض امپراطوری در سال ۱۹۱۸ بتدريج به يک كتابخانه مدرن تبديل شد. اين كتابخانه باشكوه كه بين سال‌های ۱۷۲۳ و ۱۷۲۶ در «جوزف اسپلاتز» ساخته شد، تمامی نسخه‌های خطی ، كتاب چاپ قديم ، دست نوشت‌های نويسندگان ، كتاب‌های چاپی ، نقشه‌ها ، كره‌های جغرافيايی و گراورهای مسی تا اواخر قرن ۱۹ را در خود جای می داد. سپس مجموعه‌های تخصصی مختلف، به ساختمان‌های ضميمه كتابخانه سلطنتی منتقل شد. كتابخانه در سال ۱۹۴۵ ، «كتابخانه ملی اتريش» نام گرفت.در سال ۱۹۶۷ سالن‌‌های مركزی مطالعه (مانند سالن مطالعه اصلی و سالن مطالعه ادواری ها) به قصر جديدی در «هلدن پلاتز» منتقل شد.

 

 
موزه تاریخ هنر(Art History Museum):  یا هنر های زیبا در مسیر Ringstraße در وین در اتریش ، داخل کاخی با گنبد هشت ضلعی قرار دارد. این موزه یکی از برترین موزه های هنرهای تزئینی یا هنر های زیبا در جهان است. این موزه در سال 1891 همزمان با موزه Naturhistorisches توسط امپراتور فرانتس ژوزف من از اتریش - مجارستان بنا شده و شروع به کار کرد ه است. هر دو موزه تاریخ هنر kunsthistorisches و تاریخ طبیعی Naturhistorisches از لحاظ شکل ساختاری شبیه هم هستند و طراحی هر دوی آن توسط Gottfried Semper و Karl Freiherr von Hasenauer انجام گرفته است.

 

 
نمای این کاخ ها (موزه ها) به صورت مستطیل شکل و با گنبدی به ارتفاع 60 متر می باشد که داخل کاخ ها نیز با سنگ های مرمر ، گچ ، طلا و نقاشی های زیبای روی دیواره های آن تزئین شده است.
 

 


  

ساعت انکر (Anchor clock): ساعت لنگر بین سالهای 1917-1911 بر اساس طرح نقاش "فرانتس فون" ساخته شده است. این ساعت در قدیمی ترین میدان وین واقع شده است و نماد هنر طراحی نو می باشد، ساعت به شکل یک پل بین دو قسمت از ساختمان شرکت بیمه می باشد و با زیور آلات موزائیکی آراسته شده است. در طول 12 ساعت، 12 شخصیت تاریخی در سراسر پل حرکت میکنند که از میان آنها "ژوزف هایدن" ترانه سرای قرون وسطی ، والتر فون، ملکه ماریا ترزا و شاهزاده یوجین خودنمایی میکنند. هر روز ظهر تمام شخصیت ها همرا با موسیقی رژه میروند.

 

 

 

  
موزه هنرهای فولکلور وین volkskundemuseum
موزه هنرهای فولکلور وین دیگر مرکز تاریخی – فرهنگی در اتریش است که از جایگاه ویژه و بالایی در میان اروپاییان برخوردار است.


 

: Die Ausstellung heimat : machen nimmt ihren Anfang in der öffentlich zugänglichen Passage des Volkskundemuseum Wien. Foto: kollektiv fischka / kramar © Volkskundemuseum Wien



در این موزه تاریخی – هنری، گنجینه ای ارزشمند از آثار هنری فاخر متعلق به هنرمندان اتریشی وجود دارد که تحسین هر بیننده ای را به دنبال خواهد داشت.

 

 
 
 
خانه مدرن هاس( Haas House): خانه مدرن هاس، یکی از بحث انگیزترین پروژه های ساختمانی در اواخر قرن بیستم در وین بود. "هانس هولین" معمار این ساختمان، درست در مقابل کلیسای جامع "سنت استفان" بنایی شیشه ای و انتزاعی ساخته که چندان به مذاق مردم وین سازگار نیست. منحنی دورنمای ساختمان نماد دژهای رم باستان است. خانه های قرون وسطی در بالای ویرانه های رم ساخته شد. خانه های مدرن بر بالای خرابه های قرون وسطی ساخته شد. خانه هاس نیز از این اصل تبعیت کرده تا با وجود سبک معماری متفاوتش با محیط اطراف آمیخته شود. امروزه، خانه هاس یکی از هیجان انگیزترین ساختمان های شهر و نماد غرور و افتخار شهر است. فضای داخلی با توجه به جزئیات طراحی شده است. در بالای ساختمان میتوانیداز منظره کلیسای "سنت استفان" کافی شاپ و رستوران لذت ببرید.

 

 

 

 برج دانوب  (The Donauturm): اگر می خواهید از نمای باشکوه وین لذت ببرید، به تماشای این بنای تاریخی وین بروید. این برج 352 متر ارتفاع دارد. ساخت این برج حدود 20 ماه طول کشیده است. در بالای برج رستوران گردان وجود دارد. در حین اینکه غذاهاس سنتی و خوشمزه وین را سرو میکنید، میتوانید از چشم انداز وین لذت ببرید. این برج از سال 2000، بلندترین مرکز بانجی جهان شناخته شده است.

 

 

 

 
سبک آشپزی وین، مثل آشپزی کل اتریش، از سبک آشپزی کشورهایی که در گذشته جزو امپراتوری بوده‌اند تأثیر گرفته است به گونه ای که رد قرن‌ها تعامل با اروپای مرکزی و اروپای شرقی را هم هنوز می‌توانید در آشپزخانه‌ی وینی‌ها ببینید. غذاهای وینی خوش‌مزه‌ اما خیلی سنگین هستند، چون گوشت، مخصوصا گوشت گوساله، ماده‌ی اصلی بیشتر آن‌هاست.

 

 
اگر گیاه‌خوار نیستید، در وین باید شنیتسل وینی را حتما امتحان کنید. وینی‌های اصیل این شنیتسل را با ورق‌های نازک گوشت گوساله درست می‌کنند، هرچند در بعضی از رستوران‌ها ممکن است از گوشت‌های دیگر استفاده کنند. دیگر پای ثابت بیشتر منوهای رستوران‌های وین، «گولاش» است؛ خوراکی تاس‌کباب‌مانند که در آن گوشت گوساله را با سس پاپریکای تند مزه‌دار می‌کنند. «کنودل» هم یکی از غذاهای اصلی است؛ نوعی پیراشکی که با خمیری از سیب‌زمینی یا آرد درست می‌کنند و با مواد خوراکی ترش یا شیرین آن را پر می‌کنند.

 

 
وینی‌ها هم مثل بقیه‌ی اتریشی‌ها میانه‌ی خوبی با دسرها و شیرینی‌ها دارند. اشترودل سیب دسر محبوب وینی‌هاست و راه گریزی از آن ندارید. «پالاچینکن» هم نوعی پن‌کیک نازک و لطیف است که مثل کنودل می‌توانید آن را با مواد شیرینی مثل انواع مربا نوش جان کنید، یا با گوشت. در تابستان که میوه‌های رنگارنگ به بازار می‌آیند، «ماریلن‌کنودل» یا کنودل زردآلو دسر پر مشتریِ بیش‌تر رستوران‌های وین است. در پاییز، فصل کدو تنبل و قارچ‌ها، می‌توانید غذاهایی با آیرش‌وامرل یا همان قارچِ قیفی و سوپ کدو تنبل را در رستوران‌ها پیدا کنید. اوایل نوامبر هم رستوران‌های وین به مناسبت روز سنت مارتین غاز بریان سرو می‌کنند. در روزهای کریسمس هم غذاهایی با انواع ماهی رونق می‌گیرند.
 
وینی‌ها خیلی به ناهار اهمیت می‌دهند و رستوران‌های وین هم برای ناهار سنگ تمام می‌گذارند. خیلی از رستوران‌ها یک منوی کامل (Miittagsmenü) برای ناهار دارند که شامل سالاد یا سوپ و یک غذای اصلی با قیمتی بسیار مناسب می‌شود. ظهرها معمولا رستوران‌ها خیلی شلوغ هستند. بیش‌تر وینی‌ها صبحانه را در خانه می‌خورند، اما روزهای تعطیل ماجرا فرق می‌کند. مردم برای صبحانه هم به رستوران‌ها می‌آیند و توی خیلی از رستوران‌ها جای خالی پیدا نمی‌کنید، مخصوصا در «ناشمارکت»، بازار اصلی مواد غذایی وین.

 

 
در بیشتر رستوران‌های محله‌های توریستی می‌توانید از پیش‌خدمت بخواهید منوی انگلیسی برایتان بیاورد. خیلی از رستوران‌ها غذای روز دارند که نامش را یا روی تخته‌ای بر دیوار می‌نویسند یا در منو. این غذا معمولا بهترین غذای رستوران است، گرچه خیلی وقت‌ها در منوی انگلیسی خبری از آن نیست. بنابراین از پیش‌خدمت درباره‌اش سؤال کنید. رستوران‌های وین معمولا قیمت نان را جدا از غذا حساب می‌کنند، حتی اگر آن را توی سبدی روی میز گذاشته باشند. این‌جا هم انعام دادن، مثل‌ اروپا و آمریکا، وظیفه‌ی مشتری است و مقدار انعام هم حدود ١٠ درصد صورت‌حساب است.
اگر دوست دارید در وین غذاهای کشورهای دیگر را امتحان کنید، بهترین راهش این است که به محله‌های داخل «گورتل» سری بزنید؛ جایی که سال‌ها سبک‌های مختلف آشپزی را به وینی‌ها معرفی کرده و غذاهای ایرانی، چینی، ژاپنی، ایتالیایی، فرانسوی ، آلمانی و صد البته غذاهای اتریشی را در آن پیدا می‌کنید.
ناشمارکت Naschmarkt، بازار اصلی مواد غذایی وین، توی همین منطقه است و خیلی از رستوران‌ها را در آن پیدا می‌کنید؛ آنقدر که نمی‌دانید کدامشان را انتخاب کنید. «سامر استیج» در ساحل رود دانوب هم بخش دیگری از این منطقه است که تابستان‌ها رستوران‌ها و غرفه‌های غذایی آن از شلوغ‌ترین جاهای وین هستند. این رستوران‌ها معمولا از ساعت ٥ عصر تا ١ بعد از نیمه‌شب باز هستند و می‌توانید با خط U۴ مترو به این محله بروید.

 

 در ادامه فهرستی از غذاهای مهم اتریشی را به شما معرفی می کنیم که اگر به اتریش سفر کردید، حتماً مزه خوشمزه آنها را لمس کنید :

 

شنیتزل گوشت گوساله (Wiener Schnitzel)
شاید معروف‌ترین خوراک وین این غذا باشد. شنیتزل وینی به طور سنتی از گوشت گوساله تهیه می‌شود اما اغلب می‌توان گونه‌هایی از این غذا تهیه شده با گوشت خوک، مرغ و بوقلمون را نیز مشاهده کرد ولی خوشمزه‌ترین نوع آن با گوشت گوساله درست می‌شود. حتماً این غذا را با سالاد سیب‌زمینی و ژله انگور قرمز سفارش دهید. همراهی این غذا با سیب‌زمینی سرخ کرده و کچاپ توصیه نمی‌شود! شنیتزل گوشت گوساله در منوی غذای تمام رستوران‌های کشور اتریش به چشم می‌خورد، اما اگر می‌خواهید آن را در وین امتحان کنید ما به شما رستوران‌های گرونشْپان (Grünspan) و فیگل مولر (Figlmüller) را پیشنهاد می‌کنیم.

این غذا تنوع پخت‌های زیادی دارد، برای مثال شنیتزل در خمیر کورن فلکس و کوردون بلوی فرانسوی از این نمونه‌ها هستند. اگر می‌خواهید یک ماجراجویی برای صرف کوردون بلو داشته باشید، شاید بد نباشد در کونکوردیا شلوسل (Concordia Schlössl) میزی رزرو کنید. رستورانی با تمام گونه‌های این غذا که دستور پخته‌ای خلاقانه‌ای را ارائه می‌دهد.

 

 

کوفته سیب‌زمینی (Knödel)
گونه‌های متعددی از کوفته‌های سنتی اتریشی وجود دارند، دو نوع آن یکی کوفته مرزه و دیگری کوفته شیرین است. نوع اول گاهی به همراه گوشت کباب شده هم سرو می‌شود. نوع شیرین این غذا هم با میوه (آلو و زردآلو) و دانه خشخاش و خامه پر می‌شود.

 

 
 
 
 
تافه اِشپیتز (Tafelspitz)
این غذا از یک تکه بزرگ گوشت گوساله آبپز شده در آبگوشت سبزیجات درست می‌شود. سبزیجاتی که به همراه آن طبخ و سرو می‌شوند به آن حس سنتی مضاعفی داده و کوفته‌های خمیر نانی که دورش چیده می‌شوند بسیار عالی هستند. یکی از بهترین رستوران‌هایی که این غذا را به خوبی طبخ می‌کند، رستوران پلاخوتا (Plachutta) است.
  

  

 

شینتسل وینی Wiener Schnitzel
 نام یکی از غذاهای سنتی شهر وین اتریش است. این غذا معمولاً از گوشت کوبیده شده، آرد، تخم مرغ و آرد سوخاری تهیه و در روغن سرخ می‌شود. در تهیه شنتسل در کشورهای مختلف از گوشت‌هایی همچون گوسفند، گوزن، مرغ، خوک، گوساله، گاو و بوقلمون استفاده می‌شود. این غذا شباهت بسیار نزدیکی با غذای فرانسوی اسکالوب دارد.

 

 

 

 

اشْپِتْزْله (نوعی پاستا) و ناکله (Spätzle & Nockerl)
اشپتزله می‌تواند واقعاً بلند و نازک باشد، بیشتر شبیه به پاستا! ناکله هم کوفته‌های کوچکی هستند که انواع مختلف دارند؛ یکی از انواع محبوب آن با خمیر تهیه شده و به همراه تخم مرغ و پیچیده شده در پیازچه است. در واقع این غذا در اکثر رستوران‌های سنتی یک وعده گیاهی محسوب می‌شود. اشپتزله اما بیشتر به همراه بیکن سرخ شده، پیاز و مقدار فراوانی پنیر طبخ می‌شود.
  

 

 

برِتیائوزه (Brettljause)
اگر مسیرتان به سمت دهکده‌ها و کوه‌های آلپ اتریش افتاد، بدون شک این گزینه را در منوی رستوران‌ها خواهید دید. «یائوزه» به اتریشی به معنی اسنک بین وعده‌های اصلی و «برِت»، تخته‌ای چوبی که اسنک بر روی آن سرو می‌شود است. ساده‌ترین حالت این غذا، تشکیل شده از پنیر، کالباس، ترشی سبزیجات و یک سبد نان است. البته بسته به جایی که آن را سفارش می‌دهید این موارد می‌توانند بیشتر و متنوع‌تر باشند.

 

 
سوسیس پنیری (Käsekrainer) و کالباس جگر و پنیر (Leberkäsesemmel)
چون صحبت از سوسیس شد، جا دارد که یادآور شویم این دو غذا را به ویژه در وین از دست ندهید. در کنار خود غذا، صاحبان این مغازه‌های کوچک و مشتریان هستند که این اغذیه فروشی‌های خیابانی را خاص می‌کنند. هر دو نوع این سوسیس و کالباس‌ها با پنیر پر شده‌اند و بسیار لذیذ هستند.
  

 

 

اشترودل سیب (Apple Strudel)
اگر یک دسر وجود داشته باشد که اتریش به آن شهرت دارد، احتمالاً آن دسر، اشترودل سیب، لایه نازکی از خمیر شیرین و دلپذیر به همراه سیب و کشمش در وسطش است. این دسر معمولاً با سس وانیل داغ سرو می‌شود. صرف کردن این دسر را در کافه هاوِلکا (Hawelka) توصیه می‌کنیم که قهوه‌خانه‌ای سنتی در وین بوده و بهرحال باید آن را ببینید!
 

 

 

ویزاهای در حال اجار

هرمس توریست مفتخر است با ارائه تورهای تفریحی و نمایشگاهی بالاترین کیفیت را با پایین ترین نرخ ممکن برای شما دوستان عزیز فراهم آورد. تورها از بین بهترین پروازها و بهترین هتل ها انتخاب شده اند و سعی ما استفاده از بهترین لیدرها برای همراهی شما دوستان عزیز در کل سفر است. از ابتدا تا انتها با شما و در کنار شما هستیم.


وین در اغلب طول سال آب و هوایی مطلوب دارد و تابستان با وجود بهترین آب و هوا شلوغ ترین فصل به شمار می رود. روزها گرم و مرطوب هستند اما به ندرت آنقدر گرم میشوند که دردسرساز باشند. بهار و پاییز معمولاً کاملاً معتدل هستند و مشخصه این فصول بارش کم باران است. زمستان میتواند سرد باشد اما به ندرت برف انباشته می شود.

 

 

 

اتریش، آب‌و‌هوای معتدل اقیانوسی دارد. تابستان‌های آن از اوایل ژوئن تا اواسط سپتامبر، برخی سال‌ها بسیار گرم و گاهی دارای بارندگی است. دمای هوای روز در جولای و آگوست در حدود ۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد است اما گاهی تا ۳۵ درجه هم می‌رسد. زمستان‌ها در مناطق کم‌ارتفاع سرد و در مناطق کوهستانی بسیار سرد و ناملایم است و به کمتر از منفی ۱۰ درجه سانتی‌گراد هم می‌رسد. زمستان از دسامبر تا مارس ادامه دارد و در مناطق مرتفع، سرمای زمستان مدت طولانی‌تری بر منطقه حاکم است. در مناطق کوهستانی و آلپی در تمام طول سال نوسانات شدید آب‌و‌هوایی وجود دارد. در این مناطق، حتی در تابستان هم شب‌ها بسیار سرد است. بخش‌های آلپی شمال اتریش مرطوب‌تر از سایر قسمت‌ها هستند. جنوب شرقی، خشک و آفتابی است.

T

گزینه های حمل و نقل

319

تعداد هتل های 5 ستاره

60

کلوپ های شبانه

79

کافه رویال